Portret van een Bevlogen Hagenaar; Fred Zuiderwijk

Het is een echt Haags jochie die de opening van het festival verricht: Fred Zuiderwijk. Kind van de Schilderswijk, puber van Molenwijk, ambassadeur van The Hague African Festival en straks op 3 juli dus de Godfather van het Zuiderpark.

Ja, ja, oer-hagenees Fred Zuiderwijk, boegbeeld van Omroep West, en binnenkort ook met een programma onder contract bij Endemol, is Ere-Ambassadeur van The Hague African Festival. 'En daar ben ik trots op', aldus de goedlachse Zuiderwijk, die inderdaad een neeffie is van de rockdrummer Cesar Zuiderwijk van de al even oer-Haagsche Golden Earring. 'Het is een grote eer, en ik doe het graag. Dit festival hóórt helemaal thuis bij Den Haag.'

Fred Zuiderwijk doet het ook niet zomaar. 'Ik heb iets met Afrika. Ik ben in Oeganda geweest, en dat heeft een blijvende invloed op mij gehad. Ik was er voor 'Right To Play', en wat ik er heb meegemaakt was indrukwekkend. De mensen zijn er warm, kleurrijk. Ik werd er vrolijk van, ik word er nog steeds vrolijk van als ik eraan terugdenk.'

Zuiderwijk vertelt dat hij er ook erge dingen heeft meegemaakt. 'Werd er een karabijn op je gericht, of moest je opeens wegvluchten van een markt.' Geïnteresseerd hoort hij het verhaal aan over de Oegandees Geoffrey Oryema, een van de artiesten die dit jaar op The Hague African Festival staan. Oryema's vader werd ten tijde van het Amin-régime vermoord, en Oryema moest het land ontvluchten. In zijn songs betoont hij zich een strijdbaar mens, die actief stelling neemt tegen geweld en onderdrukking.

Dit aspect spreekt Zuiderwijk aan. Zelf is hij namelijk ook betrokken bij diverse projecten in Haagse wijken, met als doel de integratie te bevorderen. 'Kijk, Den haag is een internationale stad. We zijn misschien wel de enige stad in de wereld die nooit stadsmuren heeft gehad. Dat heeft onze identiteit bepaald: echte Hagenezen hebben een open mind. We zeggen een internationale stad te zijn, een stad van recht en vrede, een wereldstad. Daarom hoort Afrika hier thuis, Afrika is toch onderdeel van de wereld? En ik heb iets met Afrikanen. Ik ben een gevoelsmens. Ik kijk naar gezichten, en als ik Afrikanen zie, zie ik open gezichten, zie ik lachende gezichten. En ik herken de gastvrijheid; diezelfde gastvrijheid was er vroeger ook in de Schilderswijk. De deur staat open, kom maar binnen, eet maar mee!'

Als Ere-Ambassadeur van The Hague African Festival, ziet Zuiderwijk het als zijn taak om het festival bij zoveel mogelijk mensen en bedrijven onder de aandacht te brengen. 'Het lulligste loopje wordt zwaar gesponsord, maar zo'n mooi en belangrijk festival als The Hague African Festival verdient dat ook. Verder wil ik ook de regionale media er meer bij betrekken. Het kan toch niet zo zijn dat dit evenement wordt genegeerd? Ik wil er knalhard aan werken dat er ook in 2012 weer een The Hague African Festival komt. Het moet een jaarlijkse traditie worden; lekker een dagje thuis in Afrika in het Zuiderpark, liefst met een zonnetje erbij. Gelukkig wordt het zondag een prachtige dag, dus ik moet m'n hoofd maar goed insmeren met zonnebrandolie.'

Niet onbelangrijk: 'Ik leen me niet voor alles. Maar hier klopt het gewoon. De mensen achter het festival, zijn lieve mensen. Het is geen commercieel evenement, het wordt met veel liefde gemaakt, en je voelt je er meteen thuis. Het is een Haags festival, het is van mij, van de stad, van iedereen.'

Heeft Zuiderwijk zelf iets met Afrikaanse muziek? 'Jazeker, ik ben een slagwerker! Mijn ritmische roots liggen dus eigenlijk in Afrika, en bij de opening ga ik op een djembé spelen. Maar dat had ik eigenlijk nog niet willen verklappen.'